Fedakârlığın Değeri, Değersizin Elinde Kaybolursa

Aşk…

Yüzyıllardır uğruna şiirler yazılmış, savaşlar çıkmış, kalpler dağlanmış.

Uğruna gururlar yutulmuş, yollar aşılmış, hayatlar adanmış.

Ama bugün dönüp etrafımıza baktığımızda şunu görüyoruz:

Artık aşk uğruna yapılan fedakârlıklar, çoğu zaman kıymet bilmeyen insanların ellerine düşüyor.

Ve ne yazık ki bu da kimseyi şaşırtmıyor. Çünkü sıradanlaştı.

Bir zamanlar uğruna her şeyin göze alındığı o derin duygu, şimdi sosyal medya süslemeleriyle cilalanmış geçici heveslere dönüştü.

İçtenliğin yerini beklenti, sadakatin yerini taktik, fedakârlığın yerini ise çıkar aldı.

Böylesi bir ortamda bir insanın gönlünü koyması, ruhunu sunması ne kadar anlamlı olabilir?

Daha doğrusu, bu kadar kolay harcanan değerler içinde, aşkın hâlâ bir ağırlığı olabilir mi?

Belki de sorun, aşkı değil; aşka layık olmayanları büyütmemizdedir.

Belki de aşkın itibarı, kimlere emanet edildiğiyle ölçülüyordur.

Ve biz artık şunu kabulleniyoruz gibi:

Aşk uğruna yapılan büyük fedakârlıkların, değersiz ellerde eriyip gitmesi… ne yazık ki olağan bir hâl aldı.

Ama yine de bazıları vardır ki…

Kendi değeriyle aşka değer katar.

Ve onlar için aşk, hâlâ bir yemin kadar ağır, bir dua kadar temizdir.