9 EKİM 2026

İkinci Sınav:İzmir'de Su Faturası Düşecek mi? Mazeret Duvarı Yıkıldı!

İkinci Sınav:İzmir'de Su Faturası Düşecek mi? Mazeret Duvarı Yıkıldı!

Peki İzmirlinin Su Faturası Değişecek mi?

​İzmir’de her ay sonu gelen su faturasını eline alan vatandaşın yaşadığı o tanıdık şaşkınlık ve öfke, yıllardır belediye meclisi koridorlarında ve televizyon ekranlarında karşılıklı siyasi polemiklerle perdelendi. Bir taraf kürsüden "Türkiye’nin en pahalı suyunu satıyorsunuz" diye yüklendi; diğer taraf "Elektriğe zam yapan sizsiniz, DSİ’nin barajı su kaçırıyor" mazeretine sığındı.

​Peki, İzmir’de su gerçekten neden bu kadar maliyetli? Masadaki teknik, coğrafi ve mali gerçekleri eğip bükmeden ortaya koymak gerekiyor.

​

Cazibe Akışı Değil, 24 Saatlik Elektrik Tüketimi

​İstanbul ve Ankara, içme suyunun ezici çoğunluğunu yerüstü baraj ve regülatörlerinden temin ederken; coğrafi eğim sayesinde suyu kente çok daha düşük enerji harcayarak ulaştırabiliyor. İzmir ise tam tersine ciddi bir hidrolojik handikapla mücadele ediyor.

  • ​Yüzde 60 Yeraltı Suyu: Kentin tükettiği içme suyunun yaklaşık %55 ila %60’ı yerin yüzlerce metre altındaki derin artezyen kuyularından çekiliyor.

  • ​Kesintisiz Pompa Mesaisi: Manisa Sarıkız, Göksu ve Menemen ovalarında konuşlu yüzlerce derin kuyu pompası, 24 saat kesintisiz elektrik tüketiyor.

  • ​Sanayi Tarifesi Çıkmazı: İZSU bu elektriği herhangi bir tarımsal sulama veya kamu indirimiyle değil, doğrudan ticari/sanayi tarifesinden satın alıyor.

​Dolayısıyla elektrik tarifesine gelen her kuruşluk artış, anında vatandaşın musluğuna çarpan bir maliyete dönüşüyor.

​Baraj Çıkmazı: Tahtalı, Gördes ve İzin Bekleyen Çamlı

​Kentin yüzey suyu tarafında ise tam anlamıyla yapısal bir kriz tablosu hakim:

  • ​Tahtalı Barajı: İzmir’in yıllardır tek büyük yüzey suyu can simidi. Kuraklık nedeniyle Tahtalı’da su seviyesi her gerilediğinde, İZSU mecburen vanaları kısıp şehri beslemek için o yüksek enerji tüketen derin kuyulara daha fazla yüklenmek zorunda kalıyor. Tahtalı kurudukça kentin elektrik faturası katlanıyor.

  • ​Gördes Barajı Fiyaskosu: DSİ tarafından "İzmir’in su sorununu kökten çözecek" vaadiyle inşa edilen Gördes Barajı, tabanındaki jeolojik sızıntılar nedeniyle yıllardır su tutamıyor; adeta bir kevgir gibi su kaçırıyor. İşin en vahim kısmı ise imzalanan protokol gereği İZSU, musluklara akmayan bu suyun ve hatalı barajın yapım taksitlerini DSİ’ye düzenli olarak ödemeye devam etti.

  • ​Çamlı Barajı İkilemi: Tahtalı’nın yükünü hafifletecek stratejik Çamlı Barajı projesi, maden ruhsatları ve tahsis engelleri gerekçesiyle yıllardır merkezi idarenin onay masasında bekletiliyor.

​Mazeret Duvarı Yıkıldı: Üç Tarafa da Kaçış Yok!

​Cemil Tugay’ın rozet takarak AK Parti saflarına katılmasıyla birlikte, İzmir Büyükşehir Belediyesi ile merkezi hükümet arasındaki "sen yaptın - ben yapmadım" kalkanı tamamen yerle bir olmuştur.

​Yıllardır süren "belediye başka telden, Ankara başka telden" dönemi resmen bitti. Artık topu taca atacak, suçu karşı tarafa yükleyecek tek bir merci dahi kalmadı:

​1. Merkezi İdare (Enerji Bakanlığı ve DSİ)

​Dün muhalefet sıralarındayken "İzmirliyi pahalı suya mahkûm ettiniz" diyen kadrolar ile bugün büyükşehri yöneten irade artık aynı siyasi çatı altında. Ankara; İZSU’nun derin kuyulardan su çeken terfi pompalarına derhal kamu/altyapı enerji sübvansiyonu sağlayacak mı? Gördes Barajı’nın kaçaklarını merkezi bütçeyle kapatıp, İZSU’nun sırtındaki haksız yapım borcunu silecek mi? Çamlı Barajı’nın önündeki tahsis engelini kaldıracak mı?

​2. Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay

​İktidar partisine geçişin en büyük gerekçesi kamuoyuna "hizmet ve Ankara desteği" olarak sunuldu. O halde Tugay, genel merkez ve bakanlıklarla kurduğu bu yeni köprüyü derhal su faturalarına yansıtmak zorundadır. Bürokratik gerekçelere sığınma dönemi kapanmıştır; sağlanacak enerji teşvikleriyle birlikte su tarifesinde radikal bir indirim teklifi ivedilikle belediye meclisine getirilmelidir.

​3. Belediye Meclisi ve Siyasi Gruplar

​Su faturasının kaderini belirleyen tek yasal merci İzmir Büyükşehir Belediye Meclisi'dir. Yıllardır meclis kürsülerinde karşılıklı laf yetiştiren, komisyonlarda su tarifesini siyasi hesaplaşma aracına çeviren meclis üyeleri için kaçacak yer kalmadı. İktidar grubu 'artık bizden' diyerek tarifeyi sümen altı edemez; muhalefet grubu ise 'belediyeyi mali krize sokalım' veya 'karşı taraf başarısız görünsün' popülizmiyle hareket edemez. Mesele maliyet paylaşımı veya indirim olduğunda, alınacak kararlara 'ret' oyu verenler, bunun siyasi bir inat değil, bilimsel ve hukuki bir gerekçe olduğunu kente açıklamak zorundadır. Aksi halde, o 'ret' oyları tutanaklarda halkın cüzdanına kasteden siyasi bir kör dövüş olarak kalacaktır.

​Musluktaki Gerçek Değişecek mi?

​Su ticari bir meta veya siyasi bir pazarlık unsuru değil; en temel yaşamsal ve anayasal haktır.

​Yerel yönetim ile genel iktidar aynı çizgide buluştuğuna, meclisin elinde de yasal yetki durduğuna göre artık hiçbir mazeret geçerli değildir.

Pompayı çalıştıran enerjiyi sübvanse etmeyen irade de, meclise indirimi getirmeyen yönetim de, o indirimi oylamalarda kilitleyen meclis çoğunluğu da doğrudan sınıfta kalır.

​İzmirli artık salonlardaki siyasi nutukları değil; ay sonunda kapısına gelen su faturasının gerçekten düştüğünü görmek istiyor.

​Tarihe not düşelim.

( 📥 ) "İzmir'in Perde Arkası - Beş Sınav" Kitapçığını Bütün Hâlinde Oku ve İndir👈

​(PDF, 42 sayfa, telefonda rahat okunur, Ekim 2026))

211
3

Yorumlar

1
T
tuğba caner12 Ekim 2026

Kaleminize sağlık.

Düşüncelerinizi Paylaşın