Bugün Türkiye’deki en büyük siyasi yanılgı, Mustafa Kemal Atatürk’ü sağın ya da solun kendi ideolojik pencerelerinden uydurduğu dar şablonlara sıkıştırmaya çalışmasıdır. Oysa Atatürk, Batı’dan ithal edilmiş hiçbir "izm"e sığınmamış; gücünü ve ilhamını doğrudan

Türk milletinin tarihinden, kültüründen ve ihtiyaçlarından almıştır.

​1. Sola Hitaben Atatürk: Sınıf Çatışmasını Reddeden Bir Halkçı

​Sol hafıza, Atatürk’ü ağırlıklı olarak "sekülerleşme, Batılılaşma ve devletçilik" kavramları üzerinden okuyarak onu modern bir sosyal demokrat gibi sunmaya çalışır. Oysa Atatürk’ün, solun ezberlerini bozan son derece net bir duruşu vardır:

• ​Sınıfsal Ayrışmaya Karşı Milli Birlik: Evrensel sol, toplumu "ezen-ezilen" veya "işçi-işveren" ekseninde bölüp sınıf çatışmasını körüklerken; Atatürk sınıf kavgalarını kesinlikle reddetmiştir. Onun anlayışında millet; işçisi, köylüsü, esnafı ve sanayicisiyle bir bütün olarak yükselmesi gereken, birbirine muhtaç ve uyumlu bir yapıdır

(Solidarizm / Meslekler Dayanışması).

• ​Milli Egemenlik ve Anti-Marksizm: Atatürk, üretici güçlerin devlet eliyle tamamen yok edilmesini savunan Marksist-Leninist mülkiyet anlayışına hiçbir zaman prim vermemiştir. Onun Devletçilik ilkesi, özel teşebbüsü engellemek için değil; sermayesi yetersiz olan Türk milletini devlet öncülüğünde kalkındırmak, yerli ve milli bir sanayi ile üretim gücü oluşturmak amacıyla uygulanmıştır.

​Sola Net Tanım: Atatürk bir "yoldaş" veya sosyalist değildir; o, anti-emperyalist bir bağımsızlık savaşının lideri, milli sermayeyi ve sınıfsız toplumsal dayanışmayı savunan tam bağımsız bir devlet adamıdır.

​2. Sağa Hitaben Atatürk: Mukaddesatın Hamisi ve Yerli Bir Milliyetçi

​Sağ-muhafazakar hafıza ise Atatürk’ü, solun kurguladığı "halka tepeden bakan ve köksüz" illüzyon üzerinden okuyarak ona mesafeli durmuş veya önyargı beslemiştir. Oysa Atatürk’ün, sağın ezberlerini altüst eden son derece güçlü bir yerli ve milli karakteri vardır:

• ​

• Milli ve manevi dinamiklerin harmanlandığı, mukaddesatı savunan bir İstiklal Mücadelesi:

• Mustafa Kemal, Batı emperyalizmine karşı Doğu'nun ve İslam dünyasının makus talihini yenen liderdir. Kurtuluş Savaşı’nı dualarla ve Kur'an-ı Kerim tilavetleriyle açılan Meclis ile başlatmış; Anadolu’nun dinsel ve milli mukaddesatını işgalcilerin çiğnemesinden bizzat kurtarmıştır.

• ​Kültürel ve Tarihsel Milliyetçilik:

Atatürk, Batı’yı bir taklit merci olarak değil; yalnızca "bilim ve teknoloji" seviyesinde ulaşılması gereken bir hedef (muasır medeniyet) olarak görmüştür. Türk Tarih Kurumu ve Türk Dil Kurumu’nu kurarak "tarih bilinci, köklere bağlılık ve milli kimlik" şuurunu devletin kurumsal politikası haline getirmiştir. Onun milliyetçiliği ayrıştırıcı değil; vatanı, bayrağı ve dili bir olan herkesi kapsayan yerli bir şuurdur.

• ​Dinin Hurafelerden Kurtarılması:

• Diyanet İşleri Başkanlığı'nı kuran, Kur'an-ı Kerim tefsirini ve mealini Elmalılı Hamdi Yazır’a bizzat tahsisat ayırarak hazırlatan Atatürk; dini yok etmeyi değil, onu hurafelerden ve yabancı unsurların boyunduruğundan kurtararak halkın sahih bir şekilde kendi diliyle öğrenmesini amaçlamıştır.

​Sağa Net Tanım: Atatürk kozmopolit bir Batıcı değildir; o, Türk milletinin izzet-i nefsini ayağa kaldıran, devleti kuran ve tarih bilincini aşılayan en büyük Türk milliyetçisidir.

​Sonuç: O Zaman Atatürk Nedir?

​Mustafa Kemal Atatürk, sağın ya da solun kendi taraftarlarını devşirmek için kullanacağı bir siyaset malzemesi değildir.

​O;

Solun iddia ettiği gibi marjinal bir sosyal demokrat,

Sağın zannettiği gibi de milli değerlere mesafeli bir elitist değildir.

​Atatürk; emperyalizmi çökerten anti-emperyalist bir asker,

Sınıfların kavgasını reddedip milli dayanışmayı kuran bir halkçı,

Türk tarihini ve dilini ihya eden kararlı bir milliyetçi, bilimi ve rasyonalizmi rehber edinen çağdaş bir devlet mimarıdır.

​

Kısacası Atatürk; ne sağdır ne sol, o bizzat Türkiye Cumhuriyeti’nin ta kendisidir!

Türkiye’nin toplumsal huzuru ve geleceği, kurucusunu bu yapay kavgalardan çekip alarak ortak payda ilan etmekle mümkündür.