Ancak Bu Sınav Topyekün TÜRKİYE’nin Sınavı Olacak

Türkiye siyasetindeki uzun süreli tıkanmışlık, Özgür Özel liderliğinde kurulan Yeni Parti ile farklı bir safhaya taşındı. Sokaktaki nabza bakıldığında; toplumun mevcut gidişattan yorulduğu, ciddi bir değişim aradığı ve bu arayışın Yeni Parti etrafında bir hareketlilik yarattığı açıkça görülüyor.

​

Ancak gidişattan memnun olmadığı halde bu harekete temkinli yaklaşan, ikna edilmeyi bekleyen milyonların kafasında net sorular var.

​

Her şeyden önce, Özgür Özel’in sıklıkla dile getirdiği "Yeni Nesil Siyaset" iddiasının içi sahada dolmak zorunda.

Bu iddia; omurgası sosyal demokrat olan bir yapının, toplumun tüm kesimlerini kucaklayan geniş bir şemsiyeye dönüştürülmesidir. Fakat merkeze oturmak ve herkesi kapsamak söylemde kolay, pratikte oldukça zor bir dengedir. Vatandaş, adında "yeni" yazan bu yapının eski siyasetin hantal alışkanlıklarını, delegasyon hesaplarını ve kapalı kapılar ardındaki pazarlıklarını gerçekten çöpe atıp atmadığına bakıyor.

​Tam da bu noktada en büyük sorumluluk il ve ilçe örgütlerine düşüyor. Genel merkezin çizdiği vizyonun sahada bir karşılık bulması, yerel teşkilatların dar parti içi dengeleri bir kenara bırakıp kapılarını şehre açmasıyla mümkündür. Eğer il ve ilçe yapıları kapsayıcı ve samimi bir davet dili kuramazsa; Ankara’da atılan nutuklar esnafın dükkanına giremez, genel merkezdeki yenileşme iddiası da yereldeki eski alışkanlıkların gölgesinde kalır.

Asıl hayati soru ve aşılması gereken temel engel ise tam bu noktada beliriyor. Yukarıda esen değişim rüzgarının, aşağıda yıllardır yerel mekanizmaları kapatan fırsatçı anlayışlar tarafından yutulma riski son derece yüksektir. Eğer eski alışkanlıklarla koltuklarına sıkı sıkı yapışan yapılara karşı açık bir tavır alınamaz ve yeni gelen nitelikli kadrolara alan açılmazsa; değişim iddiası daha işin başında kendi kendini baltalar. Üstelik bu durum tek bir partinin iç meselesi değil, toplumsal güven arayan tüm siyasi yapıların ortak meşruiyet sınavıdır. Geniş kitlelerle gerçek bir entegrasyon, lafla değil; yerleşmiş bu çıkar odaklarının tasfiye edilmesiyle mümkündür.

​Güveni inşa edecek temel unsur ise amasız şeffaflıktır. Yeni Parti’yi kuran iradenin CHP kökenli kadrolardan oluştuğu göz önüne alındığında; parti kadrolarına, kaynak kullanımına veya kamuoyuna yansıyan hukuki iddialara karşı çok daha net ve açıklayıcı olmak zorundalar. Soru işaretleri belirdiğinde geleneksel "Bize operasyon çekiyorlar" kolaycılığına sığınmak güveni zedeler. Eğer bu iddialara açık ve doyurucu cevaplar verilemezse, eleştirilen eski yapıların düştüğü meşruiyet krizine düşmek kaçınılmaz olur. Değişim iddiası, her türlü şaibe karşısında dik ve hesap verebilir bir duruş gerektirir.

​Nihayetinde Özgür Özel’in sokağın duygusunu yakalayan temposu önemli bir avantaj olsa da siyaset sırf lider rüzgarıyla sürdürülemez. Türkiye’nin ihtiyacı, kişilerin karizmasını aşan, liyakatli kadrolarla desteklenmiş kurumsal bir sistem hareketidir.

​Özgür Özel ve Yeni Parti, toplumsal tıkanıklığa doğru zamanda doğru bir teşhis koydu. Ancak bir yapıyı gerçekten "yeni" kılan şey tabelası değil, iş yapış biçimidir. Değişim arayan kitlelerin tereddüdünü güvene dönüştürecek olan da vaatlerin yüksekliği değil, bu ilkelerin il ve ilçe binalarından sokağa ne kadar kararlılıkla yansıtılacağı olacaktır.

Süreç ilerledikçe bu sınavın nasıl verileceğini, aynı zamanda Cumhur İttifakı ve diğer siyasi partilerin de bu yeni dalgaya karşı nasıl bir pozisyon alacağını hep birlikte takip edeceğiz.

Nitekim bu sınav; MHP Lideri Devlet Bahçeli’nin toplumsal kucaklaşma ve kardeşlik iklimi adına attığı tarihi adımlar kadar kritik ve belirleyicidir.

Tam da bu yüzden yaşananlar sadece tek bir yapının değil, topyekûn Türkiye’nin yenilenme ve meşruiyet sınavıdır

Dileriz ki bu değişim arayışı, sadece tek bir parti özelinde kalmayıp; iktidarıyla muhalefetiyle tüm Türk siyasetinde eski alışkanlıkların terk edildiği, liyakatli ve toplum odaklı topyekûn bir "Yeni Nesil Siyaset" anlayışının kapılarını aralar..