Türkiye’de siyaset, uzunca bir süredir kâğıt üzerindeki teorilerin, genel merkez salonlarında yapılan ezber açıklamaların ve sert kutuplaşma bagajlarının gölgesinde yürütüldü. Toplumsal kesimlerin birbirine kapalı tutulduğu, kimliklerin katı sınırlar içerisine hapsedildiği bu eski ezber; mesele ülke geleceği olduğunda en büyük direnç noktalarından biri hâline geldi.

​Ancak son dönemde yaşanan gelişmeler, ezberleri zorlayan yeni ve derin bir sosyo-politik gerçekliği masaya yatırmamızı zorunlu kılıyor.

​

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin bir süredir ısrarla altını çizdiği “Terörsüz Türkiye”, “iç cepheyi tahkim etme” ve “Türk-Kürt kardeşliği” vurguları, ilk bakışta konjonktürel bir siyasi söylem olarak görülebilirdi. Fakat bu söylemin metropollerde ve sanayi ilçelerinde bulduğu pratik karşılık, meselenin salt bir retorikten ibaret olmadığını; aksine sahada karşılığı olan toplumsal bir sürece dönüştüğünü gösteriyor.

​

Metropollerin Kılcal Damarları: İzmir ve Torbalı Örneği

​Siyasetin kaderi sadece başkent koridorlarında çizilmez; İzmir, İstanbul veya Bursa gibi göç alan, üretimin ve toplumsal karşılaşmaların en yoğun olduğu alanlarda biçimlenir.

​İzmir İl Başkanlığı bünyesinde İzmir Mardinliler Federasyonu bileşenlerinden 278 kişinin MHP’ye katılması ve hemen ardından Torbalı’da Diyarbakır, Mardin, Şanlıurfa, Muş, Bitlis ve Kars kökenli vatandaşlarımızın yer aldığı 350 kişilik kitlesel üye katılımları, yalnızca yerel teşkilatların başarısı olarak okunabilecek gelişmeler değildir. Bunlar, siyasal söylemin sahada nasıl karşılık bulduğunu gösteren dikkat çekici toplumsal göstergelerdir.

​Tam da bu noktada MHP İl yönetimine özellikle teşekkür etmek gerekir. Bu teşekkür; sıradan bir teşkilat başarısına, üye sayısına ya da rutin bir parti faaliyetine değildir. Bu teşekkür, MHP Lideri Devlet Bahçeli'nin "Terörsüz Türkiye", "iç cepheyi tahkim etme" ve "Türk-Kürt kardeşliği" vizyonunu metropol ölçeğinde sahaya taşıma cesaretini gösteren ilk teşkilatlardan biri olmalarınadır.

​

Genel Merkezin ortaya koyduğu tarihi vizyonu söylem düzeyinde bırakmayıp toplumsal karşılık üreten somut bir saha pratiğine dönüştürmeleri, sadece Torbalı açısından değil, Türkiye'nin geleceğine ilişkin bu yaklaşımın uygulanabilirliğini göstermesi bakımından da son derece kıymetlidir.

​Temennimiz; ortaya koydukları bu ağır sorumluluğu aynı kararlılık ve samimiyetle sonuna kadar taşıyabilmeleri, bu süreçte de milletin her kesiminden hak ettikleri desteği ve katkıyı görmeleridir. Çünkü Türkiye'nin iç cephesi ancak sahada omuzlanan ortak sorumluluklarla güçlenebilir.

​İzmir ve Torbalı gibi göçün, sanayinin, üretimin ve Doğu-Güneydoğu kökenli nüfusun yoğun olduğu havzalarda yaşanan bu hareketlilik, üç temel gerçeği ortaya koymaktadır:

• ​

• 1-Ezberlerin Bozulması ve Kapıların Açılması: Yıllarca birbirine mesafeli durduğu varsayılan toplumsal kesimlerin ve hemşehri ağlarının, milliyetçi çizginin sembolü olan bir parti çatısı altında buluşabilmesi, Türkiye'de katı kimlik siyasetinin sorgulanmaya başladığını göstermektedir. Burada belirleyici olan; MHP’nin bu vizyonla kapılarını ardına kadar açması ve bu davetin toplumda kitlesel bir karşılık bulabilmiş olmasıdır.

• ​2-Yerel Aktörlerin Taşıyıcı Rolü: Türkiye pratiğinde büyük toplumsal değişimler, yalnızca genel merkezlerde kurulan cümlelerle gerçekleşmez. Onları hayata geçiren; güven veren yerel aktörler, sivil toplum temsilcileri ve toplumla doğrudan temas kurabilen insanlardır. Eğitim, rehabilitasyon ve sivil toplum alanındaki çalışmalarıyla tanınan Selahattin Soğukçeşme gibi isimlerin ve federasyon temsilcilerinin süreçte üstlendikleri rol, bu bakımdan dikkat çekicidir.

• 3-​Söylemin Gerçek Sınavı Sahadır: Her siyasi lider fikir üretebilir. Ancak o fikrin toplumsal karşılık bulup bulmadığını gösteren yer, salonlar değil; sahadır. Bahçeli'nin "iç cephe" çağrısının metropollerde hemşehri dernekleri, iş insanları ve farklı toplumsal kesimler nezdinde somut katılımlara dönüşmesi, bu söylemin yalnızca siyasi bir ifade olmaktan çıkarak pratik bir karşılık ürettiğini göstermektedir.

​

Siyasi Polemiklerin Ötesinde Bir Ülke Geleceği

​Gelişmeleri yalnızca günlük seçim hesapları veya dar parti polemikleri üzerinden okumak, gözlerimizin önünde şekillenen toplumsal tabloyu eksik okumaktır.

​Metropollerin kılcal damarlarında yaşanan bu buluşmalar, sadece bir partiye katılım meselesi değildir. Bu durum bir masa pazarlığı değil; aynı şehirde yaşayan, aynı fabrikalarda çalışan, aynı mahalleleri paylaşan insanların ortak gelecek duygusu etrafında yeniden buluşabilme ihtimalidir.

​

Aynı kucaklaşma ve kapsayıcılığın tüm siyasi partilerimizden sivil toplum kuruluşlarımıza kadar hayatın her alanında sergilenmesi, ülkemizin ihtiyaç duyduğu bu bütünleşme sürecine en büyük hizmet olacaktır. İç cephe ancak toplumsal ve siyasal aktörlerin tamamı bu sorumluluğu ortak bir bilinçle omuzladığında aşılmaz bir kalkana dönüşebilir.

​

Türkiye'nin yakın tarihi, sahada karşılık bulamayan söylemlerin kalıcı olamadığını defalarca göstermiştir. Buna karşılık toplumun benimsediği fikirler ise zamanla siyaseti de dönüştürmüştür.

​İç cepheyi güçlü kılacak olan da tam olarak budur. İç cephe; herkesin aynı düşünmesi değil, farklı kimliklerin ortak bir vatan, ortak bir gelecek ve ortak bir huzur anlayışında buluşabilmesidir. Terörsüz Türkiye hedefinin kalıcı zemini de ancak böyle bir toplumsal bütünleşmeyle mümkün olabilir.

​Sonuç Yerine

​Olaylar, kişiler ve dönemsel katılımlar gelip geçicidir. Kalıcı olan ise toplumların birlikte yaşama iradesidir.

​Bugün İzmir ve Torbalı'da yaşananlara yalnızca yerel siyasi gelişmeler olarak bakmak eksik bir okuma olacaktır. Çünkü tarihte büyük dönüşümler çoğu zaman başkentlerde değil; şehirlerin sokaklarında, mahallelerinde, fabrikalarında ve insanların kurduğu güven ilişkilerinde filizlenmiştir.

​

Bugün önümüzde duran soru şudur:

​Farklı coğrafyalardan gelip aynı ekmeği ve aynı geleceği paylaşan insanların bu buluşması, geçici bir siyasi hareketlilik midir; yoksa Türkiye'nin yarınlarını şekillendirecek daha büyük bir toplumsal bütünleşmenin ilk işaretlerinden biri mi?

Bu sorunun nihai cevabını zaman verecektir. Ancak bugün görünen odur ki, Türkiye'nin iç cephesi artık yalnızca söylemle değil, sahadaki karşılığıyla da şekillenmeye başlamıştır.